Archief voor mond
Crème brulée
Zwierig schaatste mijn lepel over het ruwe oppervlak, staal op gecaramelliseerde suiker. Ik genoot van het geluid, van het gevoel. De lepel werd een danser, maakte een sprong en sloeg een wak in de korst, op zoek naar zachte, zoete crème. Ongemerkt liep een druppel nieuwsgierig speeksel uit mijn mondhoek.
Smaken in conclaaf
Een salade met piri piri olie galmt nog na langs mijn verhemelte. Op mijn tong ligt het zout van de feta en de olijven. Als ik mijn ogen sluit lijkt het alsof ze tot elkaar spreken, die twee smaken, de kirrende peper en het stugge zout. Ze dagen elkaar uit als kat en hond. Ik open mijn ogen. Het bord is leeg.
Week vlees
Ik kreeg een vijg in handen, een kelk, glad en hard. Onder mijn tastende vingers gaf de huid genoeg mee om te weten dat de vrucht rijp was. Ik zat aan de keukentafel en koesterde het moment. De vijg rustte in mijn hand, alsof ze zich geborgen voelde. Op de tafel lag een mes. Bedeesd brak ik de kelk open met mijn nagels en zette mijn tanden in het weke vlees.
