Archief voor vingers
Huid trok samen
Ik stond onder de douche, vloeiende warmte op mijn schouders. Sneeuw had zich opgestapeld tegen het raampje. Ik schoof het open. De damp besloeg, nog hangend in de lucht. Ik schepte twee handen sneeuw van de vensterbank en drukte ze aan mijn borst. Huid trok samen. De sneeuw smolt tussen mijn vingers, als een dolk die uit mijn hart werd weggetrokken.
Rimpels
De hortensia’s in de tuin spreken alle tinten, magenta, ultramarijn, gewassen geel. Ze hebben niet lang meer. Er zitten rimpels op mijn handen die daar een jaar geleden nog niet zaten.
Zonder woorden
Gedachten vloeiden langs mijn slapen, klaar voor mijn vingers. De vingers aarzelden. Ik dacht dieper na. Proefde met mijn tong. Nee, ze werden teruggestuurd. Nog dieper dacht ik, maar er was slechts een vage echo in mijn brein over. Gedachten die bijna woorden waren geworden, trokken zich terug als een slak in het huis van mijn hoofd.
Cha cha cha
Het is fijn de cursor weer over het scherm te zien dansen, in een innige cha cha cha met de muis in mijn hand. Meer dan dit heb ik niet te zeggen. Ik zie uit naar het weekend.
Mijn musje
Aan mijn voeten keek een musje op, verlangend en afwachtend, haar blik gericht op de bewegingen van mijn vingers, tussen het zakje popcorn en mijn mond. We waren vrouwen onder elkaar en ik begreep haar noden. Ik gooide een stukje naar haar toe. Meteen doken vanuit de bomen grijsgemutste mannen op haar man. Ze vloog weg, verloor de witte vlok. De mannen stortten zich erop. Het duurde minuten voor ik mijn woede weer de baas was.
Week vlees
Ik kreeg een vijg in handen, een kelk, glad en hard. Onder mijn tastende vingers gaf de huid genoeg mee om te weten dat de vrucht rijp was. Ik zat aan de keukentafel en koesterde het moment. De vijg rustte in mijn hand, alsof ze zich geborgen voelde. Op de tafel lag een mes. Bedeesd brak ik de kelk open met mijn nagels en zette mijn tanden in het weke vlees.
